سخت بگيرد ، و در عين حال نه براى خودنمائى و رياست باشد كه اين اغراض شخص بالاخره شخصى را از راه منحرف مىكند اساساً فقر خطر بزرگى براى يك جامعه است . ناپلئون در جمله‌اى كه آكادميسين تارله نقل مىكند مىگفت : « من مايلم با 200 هزار مرد جنگى مقابل شوم ولى با انقلاب ملت گرسنه طرف نشوم » . انقلاب شكمهاى گرسنه انقلاب خونينى است ، و بالاخره هم ناپلئون در اسپانيا در اثر برخورد با اين شكمهاى گرسنه به زانو در آمد . هر اندازه لشگر مىفرستاد آنها دست از قيام بر نمىداشتند و مارشالهاى او تحت تاثير قيام عمومى قرار گرفته به ضرر خودش كار مىكردند . اين است اثر فقر ملت و بيچارگى توده مردم . و پيامبر صلى الله عليه و آله اين مشكل را لمس كرده بود و رفع آن از جمله مسايل سرلوحهء دولتش بود . در سال 1357 بود كه خبرگزاريها گزارش دادند در يمن جنوبى 600 تا 1000 نفر از گرسنگى مردند . گاهى خبر مىرسد در فلان نقطه مردم در ايام هفته نان ندارند خرماهاى پوسيده را مىخورند و هسته‌هاى آن را آرد مىكنند و نان يك روز خود را تهيه مىكنند . ولى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله چنان به روش خود معتقد و آينده نگر است كه به بهترين وجه و به وسيلهء مؤسسات مردمى خطر گرسنگى را دور مىكند و حتى اصرار به تكثير نسل مىكند و مىفرمايد : بهترين زنها زنى است كه زياد فرزند بزايد . اگر رهبر اجتماعى مردم را به توليد نسل دعوت مىكند معلوم